Lang weekend hemelvaart: Dierentuin met Tiemen

Afgelopen week was het weer hemelvaart, om heerlijk te genieten van ons gezinnetje hebben we de vrijdag na hemelvaart vrij genomen om te genieten van een lang weekend met de familie.


Donderdag middag zijn we vertrokken naar Twente omdat we zaterdag met Robert, Jaqueline en Feline naar dierenpark Emmen zouden gaan.
Op de dag van aankomst zijn we met de ouders van Mirjam sushi gaan eten bij Sushi Tijd in Almelo. Het duurde helaas erg lang (45 mins) voordat we het eerste eten kregen. Toen de drukte een beetje weg was ging het allemaal prima en smaakte het erg goed. Mirjams moeder had dit etentje nog te goed van een weekje helpen bij ons in huis toen Dorian net geboren was.

Vrijdag was ik vrij maar heb ik uiteindelijk nog ruim 3 uur zitten werken, het blijft soms moeilijk om los te laten.

Zaterdag zijn nadat onze beide jongens heerlijk doorsliepen en "pas" om 8.00 wakker werden rond 9.30 vertrokken naar de Fam Nijboer. Hier moesten we nog een cadeau afgeven aan Feline die jarig was geweest. Tiemen vond het wat minder leuk in deze vreemde omgeving en zat flink te huilen. Tegenwoordig heeft hij meer last van éénkennigheid en verlegenheid bij vreemden. Het cadeau voor Feline was echter zeer geslaagd, ze vond het geweldig. Ook Tiemen kreeg een cadeau welke hij dinsdag mag openmaken.

Rond 10.00 zijn we dan vertrokken naar de dierentuin waar we rond 10.30 aankwamen. Het leek rustig te zijn. maar dat weet je daar maar nooit omdat er meerdere parkeerplaatsen zijn en je vanaf iedere parkeerplaats bijna 20 minuten moet lopen voordat je bij het park bent; deze ligt namelijk midden in het centrum. Eenmaal aangekomen gingen de 2 kids helemaal los. Ze vonden het geweldig en Tiemen kan tegenwoordig wat beter tegen het ontvangen van knuffels.
Hieronder wat foto's waarbij ik eindelijk eens goed kon testen of de camera echt zo goed is als hij hoort te zijn, oordeel zelf :):










Zondag zijn we vroeg weer vertrokken omdat we nog een tijdje samen wilden doorbrengen, dit ging niet helemaal door omdat Rick "vergeten" was dat hij moest werken. Gelukkig redelijk op tijd thuis en dus toch nog eventjes wat tijd samen gehad.


Dorian weer beter.

Dorian is weer flink gegroeid. Hij was voor zijn ziekenhuis opname 5800gr en 26 mei BIJNA 6.4kg. Ondertussen is hij (gelukkig) ook weer helemaal de oude en dus weer helemaal beter! Het is een vrolijk ventje.

Dorians eerste prikjes, Moederdag en ziekenhuis

Poging zoveel om eens weer wat te schrijven, mijn vorige poging begon ik met:

"We zijn alweer 3 weken verder sinds mijn laatste bericht, wat gaat de tijd toch super snel."
Nou, we zijn nu dus 4 weken verder en wat is er weer veel gebeurd in deze maand!

Oom Bert en Richard met vrouw en kinderen zijn langs geweest om Dorian te bewonderen en Dorian heeft ondertussen zijn eerste prikjes gehad op 08-05. Deze zelfde dag was Tiemen wat ziekjes met een verhoging van 38,6. Gelukkig heeft Dorian niet echt last gehad van zijn prikjes en was Tiemen "slechts" 2 dagen even wat minder happy.


Tiemen begint iedereen behoorlijk na te praten, het is net een papagaai. En als je dan zegt je bent net een papagaai, zegt ie: AAI!
Andere woordjes die hij zegt: Tiene (Tiemen) Mama eten, buiten, binnen, plapen (slapen), baby, Lope (lopen). Met de dag is die jongen leuker, liever en gezelliger. SUPER leuk. Het is echt een heerlijk (lief) mannetje die wel van een schootje en een knuffel houdt. Zeker nu hij in de periode is dat hij vaak even verlegen is keert hij zijn kont graag even bij jou op schoot.



Dan komt moederdag, een dag om nooit te vergeten. Want wat doen die moeders toch veel. Als je zelf nog geen kinderen hebt dan is het "gewoon moederdag" maar het geeft toch een mooie extra lading als die moeder je eigen vrouw ook is. Met moederdag waren we in Twente bij Opa en Oma Sloot die we net zoals Opa en Oma Nieboer een fotolijstje hebben gegeven met foto's van een fotoshoot die Tiemen en Dorian hebben gehad.
En die shoot heeft genoeg moeite gekost :) Uiteindelijk zijn wel wel zeer tevreden met het resultaat:





Dan het minder leuke, 14-05-2014 is Dorian na al een dag flinke koorts te hebben gehad opgenomen in het ziekenhuis. Hij had 39.5 + koorts en dronk slecht plus had weinig aandacht voor wat er om hem heen gebeurde. Eenmaal in het ziekenhuis had Dorian ook daar een erg moeilijke nacht waarop ze ons waarschuwden dat hij zeker niet voor het weekend naar huis kon. Dat was even schrikken. Helemaal omdat ze nog geen idee hadden wat nu de oorzaak van dit alles was. Bloed en Urine lieten niets zien. Uiteindelijk na 1 dag kwam er toch uitslag over de ontlasting; hij bleek het enterovirus te hebben. Een uiterst besmettelijk virus. Gelukkig ging het opvallend genoeg wel al snel beter met Dorian en kon hij vrijdag alweer mee naar huis. Een virus valt namelijk niet te behandelen. Zaterdag was Dorian al weer een heel ander (beter) mens! De ontlasting is nog wat dun, maar verder alles goed!



18-05-2014 hebben we verjaardag gehad van Oma Ekkel gehouden bij mijn ouders thuis. Ook hier hebben beide kids genoten van alle aandacht!



Tiemen 2e keer waterpokken, Dorian flink aan de groei

En toen waren er al weer 5 weken voorbij sinds de geboorte van Dorian.

Ondertussen heeft Dorian de Oma's van Mirjam ook ontmoet:



Wat gaat dat toch ongekend hard, het baby is er al weer bijna vanaf.... Ondertussen toch ook weer veel gebeurd. Dorian heeft zijn eerste bezoekje gehad bij het Consultatiebureau en deze mensen waren tevreden, grappig genoeg hebben we dezelfde arts als op het nazorg bureau, ook wel fijn wat ze weet wat we met Tiemen allemaal hebben moeten doormaken. Dorian was goed gegroeid. We zijn nu alweer 2 weken verder na deze metingen en ik denk dat Dorian dan ook al snel richting de 5kg gram gaat nu.


Drinken kan hij als de beste, hij zit ondertussen al op 150ml en zelfs dan vind hij soms dat hij te weinig krijgt.
Ik denk dat we nu ondertussen bijna iedere week zoiets hebben van: hé nu al? Alles lijkt zoveel sneller te gaan dan bij Tiemen..


Maja Met Dorian

Over Tiemen gesproken, hij had weer eens pech.. Deze week kreeg hij voor de 2e keer waterpokken, iets wat zelden gebeurd maar zoals wel vaker had onze arme jongen weer eens pech. De eerste dag leek het mee te vallen hoeveel last hij had, maar een dag later was het echt bal, huilen, huilen, boos, jeuk.. Niets was leuk meer en slapen ging met veel moeite. 2 dagen ben ik samen met hem gaan slapen want anders ging hij echt niet rusten. Om het drama compleet te maken kwamen er tegelijk ook nog eens 2 kiezen door dus dat hielp allemaal niet mee.


Ondertussen is de rust een beetje wedergekeerd en was hij vandaag en gisteren superlief. Het is wel te merken dat hij wat slaap te kort is gekomen in de afgelopen dagen. Overdag sliep hij gisteren bijna 4 uur en 2 uurtjes later was hij alweer moe. Eten ging met moeite.


Dorian is nog altijd een beetje aan het rochelen maar ook dat gaat de betere kant op. Dus al met al mogen we niet klagen.
Deze week maar eens alle kaartjes en cadeautjes ordenen die we gekregen hebben, zo leuk dat we zoveel kaarten hebben gekregen! Bedankt allemaal.

Kleine update

Dorian is gisteren begonnen met iets nutriton in zijn voeding, hij zoog steeds zo hard dat hij heel veel melk binnen kreeg en dit niet weg kon slikken. Er is helaas geen speen met een kleiner gaatje dus is dit een mooie tussenoplossing.

Hopelijk geeft hij nu wat minder mondjes terug en is niet de spuugdoek volledig nat na een voeding

KIEKEBOE, daar is ie dan!

Daar is hij dan, ons kleine wonder is geboren op:

04-03-2014 om 05.24
Zijn gewicht was 3710gr
En hij was 49cm kort
Zijn volledige naam: Dorian Hendrik Johan



Wat een bijzonder iets is dat toch een bevalling, een paar uur voordat je vertrek naar het ziekenhuis zit alles nog rustig in de buik. Werkelijk een wonder!
De dag voor de bevalling waren we op controle geweest in het ziekenhuis, hier gaf Mirjam nog aan dat we zo blij waren dat we al zover waren als nu en dat Mirjam het idee had dat ze al weken over tijd liep, ook hebben we toen afspraken gemaakt voor het geval het nog erg lang zou duren. Nou dat was dus alles behalve het geval; om 20.45 braken Mirjams vliezen spontaan terwijl ze thuis op de bank lag.


Laatste buik foto

Gelukkig geen paniek, want mijn ouders waren toevallig dat weekend gekomen om Mirjam en mij wat te ontlasten in de zorg van Tiemen. Nu waren ze binnen enkele minuten ineens oppas geworden. Na alles rustig ingepakt te hebben zijn we rond 21.15 vertrokken naar het ziekenhuis waar we rond 21.45 aan kwamen. Voordat we om 22.30 werden gestald op een verloskamer moest eerst worden vast gesteld dat alles echt was gegaan zoals Mirjam het vertelde, na 40 minuten waren ze overtuigt en gingen we naar de verloskamer.


Pre-Verloskamer

Verloskamer

Daar moesten we wachten; op ontsluiting en op de anesthesist die de ruggenprik zou gaan zetten. De ontsluiting was om 0.30 3cm. Helaas moesten we wachten op de om 23.30 bestelde anesthesist omdat deze bezig was met een kindje. Wij als geen ander weten hoe lang dit kan duren bij zo'n klein hummeltje. Helaas betekende dit voor Mirjam behoorlijk wat pijn met overgeven als gevolg. Haar gehele maaltijd ging eruit die mijn moeder de dag daarvoor voor ons had gekookt. Wat een naar gezicht om je vrouw zo te zien lijden.. En jij als man kunt niets voor haar doen behalve een bakje vasthouden waar je alles in opvangt. Om 0.45 was de prik eindelijk gezet en ongeveer 45 minuten later was de heftigste pijn weg. Ook de ontsluiting zette goed door, 6cm.

Paar uurtjes later om 3.30 was de ontsluiting volledig en nog een uurtje later 4.30 konden we beginnen met de zogenoemde uitdrijving. "Nou laten we het dan maar even doen hé" waren haar woorden. De bevalling ging rustig met 2 mensen. Wat een verschil met de vorige keer, toen waren er wel 10 mensen in de kamer. Heerlijk zo "intiem" met z'n 4en.
Na krap een uur was hij er dan om 05.24: Onze kleine spruit. Beide moesten we een traantje weg pinken, wat een knappert! Direct na de geboorte mocht hij lekker op de borst van Mirjam en wat genoten ze daar beide van! Na ongeveer 10 minuten mocht papa de navelsteng doorknippen, iets wat bij Tiemen ook niet mogelijk was. Dorian was nu officieel los van moeders na ruim 8 maanden verbondenheid. Wat een gek maar mooi idee dat ik als vader nu ook echt ons kindje kan zien, horen en voelen.



Controles

Na de geboorte moesten we wachten op de 2e temperatuur meting van de kleine, deze moest boven de 36,6 zitten voordat hij met ons mee mocht naar huis.
Helaas duurde het 3x meten (1,5 uur) voordat het ook echt goed was, gek genoeg doe je dan als vader alles eraan om die temp maar te krijgen bij je kind: Handen op de dekens, etc... Om 10.30 konden we naar huis, het voelde als: eindelijk, maar eigenlijk was het best wel snel. Niet meer dan 6 uur na de bevalling waren we alweer thuis. De nieuwe opa en oma Sloot van Dorian zaten vol spanning te wachten op onze komst. Direct even een foto gemaakt van de eerste uurtjes dat Dorian bij ons in huis kwam. En dan.... Tja wat doe je dan? Eerst maar eens zorgen dat Dorian een eigen plekje krijgt en Mirjam snel op bed. Dorian hebben we in de reiswieg gedaan de eerste nachten zodat hij bij ons kon liggen. We waren eerst bang dat we niet konden slapen hierdoor, maar hij heeft toch duidelijk een stillere ademhaling dan Tiemen toen hij klein was. De kraamhulpen arriveerde niet veel later, nu zullen mensen denken? kraamhulpen? Ja, we hadden de bonus dat we 2 mensen kregen als hulp omdat één van hen een her-intreder was.



Tiemen geeft Dorian een kusje

Kraamhulp

De eerste nacht, na een hele dag en nacht ervoor niet geslapen te hebben hoopten we iets wat slaap te krijgen, maar nee; spoken dat kan die Dorian wel, we zijn beide bijna de gehele nacht wakker geweest door het vele huilen om eten of krampjes. Tot zover het ideaalbeeld :).
Vreemd genoeg krijg je energie, veel energie van die kleine. Er is geen moment dat je denkt: PFF ik trek het niet.. Iets zorgt ervoor dat je kunt blijven gaan, heel bijzonder..


Dorian

Mirjam had besloten borstvoeding te proberen. Bij Tiemen was dit niet mogelijk en moest ze kolven tot ze er gek van werd. Om er toch zeker van te zijn dat ze niet achteraf dacht: Had ik het dit keer maar WEL gedaan probeerde ze het borstvoeden bij Dorian nogmaals. De voeding was goed op gang en Dorian deed het geweldig aan de borst, maar helaas had Mirjam stekende pijn in de borsten bij het borstvoeden. Na 2 dagen zijn we dan ook gestopt. Ik zet het hier allemaal makkelijker op papier dan het was, want voeding is iets wat bij ons toch een behoorlijk negatieve lading heeft gekregen nadat we alles met Tiemen hebben meegemaakt. Gelukkig deed en doet Dorian het perfect op de Friso / Hero baby melk! Geen spuug acties of andere rare dingen die we allemaal hebben gezien bij Tiemen. Met het maken van deze beslissing zijn er zeker wat tranen gevloeid. Toen de grote drempel van het voeden was genomen konden we genieten. Dit lukte behoorlijk goed met 2 schatten van dames als kraamhulp.


Dorian in bad met de fam

Iedere ochtend weer werden we verwend. Ze waren een luisterend oor en deden graag een stapje extra door 2 avonden te koken voor ons.
Geweldig, anders kan ik het niet zeggen. Dorian was na 4 dagen weer op zijn geboorte gewicht en daarmee waren alle zorgen de deur uit.
De dagen volgden en al heel wat mensen kwamen op kraambezoek:

04-03-2014: Pa ma Sloot en Pa ma Nieboer
05-03-2014: Pa ma Sloot
07-03-2014: Buurvrouw (nr 3), Jaq en Robert + Feline, Pa ma Nieboer + Martin
08-03-2014: Ma Nieboer, Jan, Frank
09-03-2014: Martijn & Jolanda + Josalyn, Pa en Ma Sloot, Opa Sloot, Oma Ekkel.
14-03-2014: Buurvrouw van nummer 8 en 10.






Kaartjes kregen we er een hele boel, we krijgen nog dagelijks een paar kaartjes binnen. Leuk! Bedankt!
Woensdag 12-03-2014 zelf even ervaren hoe druk het kan zijn met 2 kinderen, Mirjam lag even boven te slapen en Tiemen en Dorian werden tegelijk wakker en moesten daarna tegelijk eten. Toch best lastig je aandacht zo verdelen. De dag vliegt zo echt voorbij en je energie is wel op tegen de tijd dat Tiemen in bed gaat.




3x genieten

Maar toch is het ook genieten die 2 kleine mannetjes op de vloer. De dagen vliegen daadwerkelijk voorbij! Het is nu al weer bijna 2 weken geleden dat hij geboren is, wat gaat dat toch super snel, voor je het weet is hij baby af. Nu lekker verder genieten samen :D. We zullen het blog uiteraard geregeld updaten voor de fam. en andere geïnteresseerden.



Tiemen even vrolijk als altijd

37 weken zwanger!

Zo, dat hebben we toch maar mooi even gehaald. Vanaf vandaag mag de baby officieel komen. Het bed staat omhoog en alles voor de kleine is gereed. Dus laat maar komen!


Mirjam heeft er soms ook wel een beetje genoeg van. De ongemakken worden toch steeds groter. Tiemen optillen is al een behoorlijke klus, al gaat dat tot nu toe nog prima. De buik is nu toch wel echt GROOT.


Sinds de laatste update is Mirjam ook alweer een jaartje ouder geworden en hebben we thuis 2 dagen feest gehad. De ene dag met Jaq en Robert, de andere dag met de fam. Dit was erg gezellig, ook Tiemen genoot van alle gezelligheid. Ook kreeg hij centjes voor in zijn mooie spaarpot!






De afgelopen weken waren relatief rustig, alleen even twee korte bezoekjes gehad in het ziekenhuis omdat Mirjam toch een beetje last had van ongebruikelijke harde buiken. Verder is iedereen gelukkig nog steeds gezond en gelukkig.



Deze maandag is Tiemen voor controle naar het ziekenhuis geweest en alles was helemaal goed. 11KG en 82CM.